Sighișoara

O Uicipeid
Jump to navigation Jump to search
Sighișoara
Segesvár
Schäßburg
שעסבורג
ROU MS Sighisoara CoA1.jpg
Gearradh-arm
no Seula
Sighişoara 178.jpg
Sighisoara jud Mures.png
Suidheachadh
Dùthaich Flag of Romania.svg Romàinia
Ceàrn Actual Mures county CoA.png Mureș
Co-chomharran 46° 13 14' Tuath
24° 47 30' Ear
Feartan fiosaigeach
Farsaingeachd 113.47 km²
Àireamh-shluaigh 28,102 (2011)
Dlùths 247.66/km²
Àireamh fòn +40 02 65
Duilleag oifigeil Duilleag Oifigeil

'S e baile meadhannach eadar Brașov agus Târgu Mureș, ann an cridhe Romàinia a th' ann an Sighișoara (IPA: ˈsiɡiˈʃo̯ara, Ungairis: Segesvár, IPA: ˈʃɛɡɛʃvaːr, Gearmailtis: Schäßburg/Schäsbrich, IPA: ˈʃɛsbʊʁk, Iùdais: שעסבורג). Tha e suidhichte ri taobh na h-Aibhne Târnava Mare, aig 380m os cionn ìre na mara, san t-siorrachd (Romàinis: Județ) Mureș. Tha 28,102 duine a' fuireach ann.[1]

Eachdraidh[deasaich | deasaich an tùs]

'S ann às an fhacal vár (Gàidhlig: cathair) ann an Ungairis agus ainm seann tuineachadh nan Daci air an robh Sandava s' a tha ainm a' bhaile.[2] Bhuinneadh an t-àite dhan roinn Ròmanach Dacia. Tha cuid a dhaoine eile dhen bheachd gur ann às an fhacal sechs (Gàidhlig: sia). Chaidh am baile a chlàradh airson a' chiad turais ann an 1191 mar Castrum Sexum agus an uair sin mar Schespurch ann an 1298. Nuair a dh' iarr Rìgh na h-Ungair air na Sagsannaich gun gabhadh iad còmhnaidh ann an Transsilvania anns na meadhannan aoisean, stèidhich iad seachd bailtean daingnichte, Sighișoara nam measg. 'S e an adhbhar a chanar Siebenbürgen (Gàidhlig: seachd caistealan) ri Transsilvania ann an Gearmailtis.[3] Bhuinneadh am baile dhan Phrionnsalachd Transsilvania bho 1541 gu ruige 1699.[4] Ghabh am baile ris an Ath-Leasachadh agus na sgrìobh Màrtainn Lùtair ann an 1550.[5] Thug a' Phlàigh buaidh uabhasach fhèin làidir air Sighișoara san 17mh Linn, nuair a chaochail lrth chuid muinntir a' bhaile. Fhuair Sándor Petőfi, Gaisgeach rèabhlaid na h-Ungaire bàs an seo aig Blàr Segesvár, air 31 an t-Iuchar 1849.[6] Bhuinneadh am baile dhan Ostair-Ungaire gu ruige 1922, nuair a ghabh Romàinia os làimh e.

Daoine ainmeil[deasaich | deasaich an tùs]

Bailtean co-cheangailte[deasaich | deasaich an tùs]

Iomraidhean[deasaich | deasaich an tùs]

  1. Institutul Național de Statistică.
  2. Iorgu Iordan - Dicționar onomastic românesc, Bucharest, 1963.
  3. Harald Roth: Kleine Geschichte Siebenbürgens. Böhlau, Köhln/Weimar/Vienna, 2003.
  4. Gerald Volkmer, Das Fürstentum Siebenbürgen (1541-1691). Außenpolitik und völkerrechtliche Stellung], Arbeitskreis für Siebenbürgische Landeskunde Heidelberg, 2002.
  5. Ulrich Andreas Wien: Siebenbürgen - Pionierregion der Religionsfreiheit: Luther, Honterus und die Wirkungen der Reformation. Schiller Verlag, Sibiu/Bonn, 2017, ISBN 978-3-946954-05-7
  6. Illyés Gyula: Sandor Petöfi. Ein Lebensbild. Aus dem Ungarischen übers. von Johanna Till. Aufbau-Verlag, Berlin, 1971, DNB 574115293.