Sgarbh
| Sgarbh | |
| Rangachadh saidheansail | |
| Rìoghachd | Animalia |
| Còmhlan | Chordata |
| Buidheann | Aves |
| Òrdugh | Pelecaniformes |
| Teaghlach | Phalacrocoracidae |
| Gnè | Phalacrocorax |
| Seòrsa | P. carbo |
| Ainm saidheansail | |
|---|---|
| Phalacrocorax carbo Linnaeus, 1758 | |
'S e eun-mara a th' anns an sgarbh Phalacrocorax carbo.
Canar cuideachd ballaire no ballaire a' bhòthain ris, agus tha ainmean leithid: cailleach-dhubh no fitheach mara air, ach 's e sgarbh an t-ainm as cumanta san latha a th' ann.
'S e sgarbh òg a th' ann an sgaireag, ach dh'fhaodar sgaireag a thoirt air faoileag òg cuideachd.[1]
Tha an sgarbh gu math coltach ri sgarbh an sgùmain Phalacrocorax aristotelis.
Sealg an sgairbh [deasaich]
Bhathar a' sealg agus ag ithe an sgairbh, 's a' dèanamh feum dheth ann an diofar dhòighean san t-seann aimsir.
Tha cunntas ga thoirt le Eachann MacDhùghaill ann an 1938 air mar a bhathar a' glacadh nan sgarbh ann an Colla.
Bidh na sgairbh, ann an àm dol a laighe anns a' chreig, a' fàgail aon sgarbh air faire is an còrr dhiubh a' pasgadh an cinn fo an sgròbain. A' chiad rud a dhèanadh na sealgairean, nuair a rachadh iad air tìr air a' chreig, b'e an sùil fhaotainn air sgarbh-na-h-aire. Bidh sgarbh-na-h-aire daonnan air binnean nas àirde na an còrr, agus 's e faotainn thuige mun toireadh e gorc-rabhadh (goir-rabhadh) às, ris an robh obair na h-oidhche gu lèir an crochadh. An uair a gheibheadh esan às an rathad, cha robh ach gabhail don chòrr às an leth-oir gus am biodh feumalachd gach teaghlaich, a bhiodh ri roinn do na sgairbh fhaotainn, air a sholar gu pailt is gu tomadach.
Ceangal a-mach [deasaich]
- recipe.htm/ Brochan sgairbh (Gàidhlig)
Iomraidhean [deasaich]
- ↑ Gaelic names of Plants, Fungi & Animals, Ellen I. Garvie, Clò Ostaig (1999); ISBN 1-897873-69-7